cennetim

[Sivaslı]

Bu aşk "Bitti!" dememle,
Biter mi sandın???
Seni beklemekten vazgeçebilirim,
Ama sevmekten değil...
Kader denilen hayat çizgimde
Yolumun üstüne konmamış olabilirsin,
Beni, seni sevdiğim gibi sevmeyebilirsin,
İmkansızda olabilirsin,
Fakat sevdiğim olmanı engelleyemezsin!

"Dünyaya bir daha gelsem sevgilim,
Arar bulurum yine seni severim...
Cenneti değişmem saçının teline,
Ömrümün yettiği kadar seni severim!"

Nerde olursan bulur, severdim ben seni...
Başka yer, başka zaman olsaydı
Sende severdin belki...
Beni sevmeyeceğin bir hayatta bulduysamda,
Yüreğim attığı sürece seveceğim seni...

Cenneti gördüğüm günden beri gözlerinde,
Hiç bir yer güzel değil daha fazla...
Senin tek sözün yeterken herşeye,
Ben "Gitme... Kal..." bile diyemedim sana.

Gitsende,
Sevmesende,
Gelmesende,
Vazgeçsemde beklemekten yüreğim sevecek seni...
Mısralardada dediği gibi;
"Sensiz cennet bile sürgün sayılır!"

Beklentisiz sevmeyi kabullendiğimden beri,
Daha az suçluyorum sanırım seni.
Belki de haklısındır diye,
Sesim çıkmıyor pek sensizliğe.

Gülüşümdeki mutluluk senin yanında belli oluyor...
Yokluğundaki hüznüm olmayışının düşüncesinde beliriyor yüzümde...
Her ifade seninle anlam kazanıyor işte!
Bundandır yokluğunda bulmam seni...

"Yüzümdeki çizgilerin diğer adı SEN!
Aldığım her nefesin sebebi SEN!"

Yıllar geçsede...
Olmayacağını bilsemde...
Ayrı hayatlarda can bulsakta tekrar...
"Ömrümün yettiği kadar seni severim!"